Artikelen

Tijdens transitiemomenten — een nieuwe rol, re-integratie na uitval, of bijvoorbeeld gezinsuitbreiding — is je evenwicht even verstoord. Dat is nodig voor de beweging. En het is vaak spannend. 𝘔𝘢𝘢𝘳 𝘮𝘢𝘨 𝘩𝘦𝘵 𝘥𝘢𝘯 𝘰𝘰𝘬 𝘴𝘱𝘢𝘯𝘯𝘦𝘯𝘥 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘷𝘢𝘯 𝘫𝘦𝘻𝘦𝘭𝘧? Of vind je eigenlijk dat je het meteen moet kunnen? In zulke periodes van verandering neig je misschien meer in je hoofd te gaan zitten. Je krijgt meer behoefte aan controle, en vermijdt de spannende maa

"𝐃𝐞 𝐦𝐞𝐞𝐬𝐭𝐞 𝐩𝐫𝐨𝐛𝐥𝐞𝐦𝐞𝐧 𝐨𝐧𝐭𝐬𝐭𝐚𝐚𝐧 𝐨𝐦𝐝𝐚𝐭 𝐰𝐞 𝐳𝐞 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐦𝐨𝐠𝐞𝐧 𝐡𝐞𝐛𝐛𝐞𝐧 𝐯𝐚𝐧 𝐨𝐧𝐬𝐳𝐞𝐥𝐟" (Uit het ACT boek van Gijs Jansen ) Je bent rond de 35, ambitieus en op papier heb je het best goed voor elkaar. Maar in je hoofd staat het nooit stil. En 's avonds ben je mentaal opgebrand, en dat merkt ook je omgeving. Het probleem zit niet in het denken aan zich, maar in hoe we omgaan met het denken. Ik help professionals in (de regio) Zeis

Toen ik een paar jaar geleden zoekende was in mijn werk, schreef ik bij wijze van denkoefening de vacaturetekst voor mijn droombaan. Wat bleek? Op papier was dit de baan die ik al had. Toch voelde het niet zo. In gesprekken met anderen merk ik sindsdien veel herkenning. Veel professionals vinden hun baan op papier geweldig, maar lopen toch vast in een terugkerende ontevredenheid. Wanneer je eigenlijk je droombaan hebt, maar het toch onbevredigend voelt, word je vaak streng vo

Bij problemen op het werk hoor je vaak: "Je moet het veranderen of accepteren." Maar wat als je in beide opties vastloopt? Je blijft ontevreden en gaat op de waakvlam zoeken naar wat anders. Dat is zonde, want jouw talent blijft onbenut en jouw werkgeluk keldert. Specifiek denk ik aan de situatie: je werkdruk is hoog, de relatie met een collega vreet energie of je doet werk dat simpelweg niet meer zinvol voelt. - Veranderen voelt onmogelijk: Je wilt niet externaliseren, maar